Otwieranie i zamykanie tego menu:
Ctrl + M

Program
lojalnościowy

4,9/5 Nasza ocena
na Opineo

Punkty odbioru rowerów

Dostawa gratis w 24h

Koszyk jest pusty

Mistrzostwa świata w kolarstwie 2026 – terminarz, wyniki i medale Polaków

Data aktualizacji: 28-09-2026

Kolarskie emocje nie zaczynają się i nie kończą wraz z Grand Tourem. Co roku każda dyscyplina rowerowa ma mistrzostwa w zmieniających się miejscach – od szos Rwandy, przez belgijski przełaj, aż po alpejskie MTB. Co ważne, od 2019 roku Międzynarodowa Unia Kolarska (UCI) organizuje też tak zwane Super Mistrzostwa świata w kolarstwie. To wydarzenie na miarę kolarskiej olimpiady, które odbywa się co cztery lata. W ciągu dwóch tygodni w jednym miejscu rozgrywane są zawody: szosowe, torowe, MTB czy BMX. Swoją rywalizację mają tam nawet amatorzy poziomu masters!

Organizatorzy Mistrzostw świata w kolarstwie szosowym starają się wybierać różnorodne miejsca na przestrzeni wielu edycji zawodów.

 Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym – trasa, format i wyniki z Montrealu 2026

Wracając do zawodów przeprowadzanych oddzielnie dla każdej dyscypliny – ostatnie Mistrzostwa szosowe odbyły się we wrześniu 2026 roku w pagórkowatym Montrealu (znanym z wyścigu Grand Prix Cycliste de Montréal). To nietypowy termin jak na szosę, praktycznie na zakończenie sezonu kolarskiego. Również na końcówkę lata zaplanowano kolejne edycje – w Haute-Savoie (2027, górski profil) i Abu Zabi (2028, płaski przebieg). Podobnie we wrześniu odbyły się Mistrzostwa świata kolarstwa szosowego w Rwandzie (2025 rok).

Trasa ma zawsze podobną, znaczną długość – start wspólny to ponad 250 km, a czasówka około 40 km. Profil zmienia się jednak co roku wraz z miejscem, aby o trofea mieli szansę powalczyć kolarze różnych specjalizacji. Czasem jest płasko dla sprinterów, innym razem pagórkowato dla klasykowców, a kiedy indziej typowo górsko dla górali.

Najważniejsze wyścigi kolarskie na świecie – kalendarz UCI WT 2026

Na starcie wspólnym kolarze startują w drużynach narodowych, których liczebność zależy od punktów zebranych przed federację w rankingu UCI. To ważne, bo zespoły wystawiające dwóch czy trzech kolarzy nie mają szans z potęgami mającymi po siedmiu lub ośmiu dobrych zawodników wspierających wybranego lidera kadry.

Czy Polacy mają się czym pochwalić w kolarstwie szosowym na Mistrzostwach świata? Wyniki ostatnich dekad wskazują, że owszem – Michał Kwiatkowski dokonał jednego z największych wyczynów w historii polskiego kolarstwa i w 2014 roku został indywidualnym Mistrzem świata ze startu wspólnego w hiszpańskiej Ponferradzie. 

Katarzyna Niewiadoma była z kolei trzecia w Leuven w Belgii (rok 2021), a więc zdobyła brązowy medal. Jeśli sięgnąć głębiej, to srebrnym medalistą został Zbigniew Spruch, co miało miejsce na starcie wspólnym we francuskim Plouay w 2000 roku. Do tej listy dołączyły wyniki z Montrealu 2026 – Katarzyna Niewiadoma-Phinney zdobyła srebro w starcie wspólnym elity kobiet, a Maria Okrucińska wywalczyła złoto w czasówce juniorek.

Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym 2026 – wyniki z Montrealu

99. Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym rozegrano w dniach 20-27 września 2026 roku w Montrealu, na wymagającej pętli wokół Mont Royal. W wyścigu ze startu wspólnego elity mężczyzn Brandon McNulty zaatakował na 32 kilometry przed metą i samotnie dojechał po tytuł – pierwszy dla Stanów Zjednoczonych od czasu Lance'a Armstronga w 1993 roku. Najdłuższy w historii kobiecy wyścig o mistrzostwo świata (180,1 km) rozstrzygnął się natomiast w finiszu małej grupki, w którym Demi Vollering okazała się szybsza od Katarzyny Niewiadomy-Phinney. Polskim akcentem tych mistrzostw było też złoto Marii Okrucińskiej w jeździe indywidualnej na czas juniorek.

Elita mężczyzn – start wspólny (273,4 km)

  1. Brandon McNulty (USA) – 6:17:04
  2. Michael Matthews (Australia) +0:13
  3. Mathieu van der Poel (Holandia) +0:13
  4. Quinn Simmons (USA) +0:13
  5. Isaac del Toro (Meksyk) +0:14

Elita kobiet – start wspólny (180,1 km)

  1. Demi Vollering (Holandia) – 4:45:09
  2. Katarzyna Niewiadoma-Phinney (Polska) – ten sam czas
  3. Elisa Longo Borghini (Włochy) +0:04
  4. Marlen Reusser (Szwajcaria) +0:08
  5. Juliette Berthet (Francja) +0:39

Elita mężczyzn – jazda indywidualna na czas (39,2 km)

  1. Remco Evenepoel (Belgia) – 44:53,13
  2. Filippo Ganna (Włochy) +0:57
  3. Paul Seixas (Francja) +1:13

Evenepoel sięgnął po czwarty z rzędu tytuł mistrza świata w jeździe na czas – to rekord tej konkurencji, rozgrywanej w programie mistrzostw od 1994 roku.

Elita kobiet – jazda indywidualna na czas (39,2 km)

  1. Marlen Reusser (Szwajcaria) – 50:24,44
  2. Zoe Bäckstedt (Wielka Brytania) +0:40
  3. Franziska Koch (Niemcy) +0:45

Juniorki – jazda indywidualna na czas (10,7 km) – złoto dla Polski

  1. Maria Okrucińska (Polska) – 15:17,51 (średnia ok. 42 km/h)
  2. Yana Decruyenaere (Belgia) +0:12
  3. Aalia Clay (Wielka Brytania) +0:24

Pozostałe kategorie juniorskie

  • Juniorzy, start wspólny: 1. Benjamín Noval (Hiszpania) – 3:23:35.
  • Juniorzy, jazda na czas: 1. Benjamín Noval (Hiszpania) – Hiszpan skompletował juniorski dublet jako pierwszy od Remco Evenepoela w 2018 roku.
  • Juniorki, start wspólny: 1. Alejandra Neira (Hiszpania).

 Kolarstwo przełajowe – zimowe Mistrzostwa świata dla wytrwałych

2027 rok przywita widzów styczniowymi Mistrzostwami świata w kolarstwie przełajowym, które odbywać się będą w belgijskiej Ostendzie. UCI wybrało też już gospodarza edycji 2028 i znowu zawody trafiają do kraju o silnych tradycjach przełajowych, czyli Holandii (Hoogerheide). W Niderlandach odbywały się też Mistrzostwa 2026 roku (Hulst), a w 2025 roku była to Francja (Liévin).

W przełaju zawodnicy wykonują krótkie okrążenia na mieszanej nawierzchni – nie brakuje błota i trzeba często zeskakiwać z siodełka, aby brać rower na plecy. Wyścigi trwają około godziny, a charakter rywalizacji wymaga od kolarzy wysokiej wydolności oraz umiejętności technicznych. Właśnie dlatego kolarstwo przełajowe uchodzi za jedną z najbardziej widowiskowych dyscyplin.

Kolarz przełajowy na rowerze CX.
Kolarze przełajowi często startują nie tylko w cyclocrossie, ale też wyścigach gravelowych i szosowych.

Od dekady w profesjonalnym przełaju panuje dominacja dwóch zawodników. Są nimi Mathieu Van der Poel (8 złotych medali) i Wout Van Aert (3 złote medale), którzy deklasują rywali. Ale Polacy na Mistrzostwach świata w kolarstwie przełajowym również mają się czym pochwalić. Na tym błotnistym polu biało-czerwoni osiągnęli aż 8 sukcesów, choć były one gratyfikowane wyłącznie srebrami i brązami w kategoriach amatorskich, juniorskich oraz U23 (do 23 roku życia).

Wszystko, co musisz wiedzieć o Mistrzostwach Polski w kolarstwie szosowym 2026

Do dużych dokonań można zaliczyć wyczyny Pawła Szczepaniaka w 2009 roku i Marka Konwy w 2010 roku (obaj zdobyli brąz w kategorii U23). Ciekawostką jest jednak fakt, że Marek nie zdobyłby brązowego medalu, gdyby nie dyskwalifikacja dopingowa braci Szczepaniaków na Mistrzostwach świata 2010. A na trofea Elity polscy fani sportu wciąż jeszcze czekają.

 Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym – trasa, zwycięzcy i sukcesy Polaków

Po zawodach kolarstwa torowego w 2025 roku (chilijskie Santiago) najbliższe Mistrzostwa świata zaplanowano na rok 2026 (w Hongkongu). Najstarsza dyscyplina światowa UCI rozgrywa się na krytych welodromach, co pozwala przeprowadzać wyścigi w październiku – wydarzenie nie jest uzależnione od warunków atmosferycznych.

Program mistrzostw obejmuje aż 11 konkurencji: szybkościowych, wytrzymałościowych i drużynowych. Wśród rywalizacji znajdują się między innymi sprint, wyścig punktowy, wielobój czy wyścig na dochodzenie. Ciekawą formułę stanowi keirin, czyli wymyślona w Japonii jazda za motocyklem (derna), który stopniowo zwiększa prędkość do 45 km/h (kobiety) lub 50 km/h (mężczyźni). Po dwóch okrążeniach derna zjeżdża z toru, co daje kolarzom możliwość uzyskania prędkości rzędu nawet 70 km/h.

Kolarze torowi pędzą na welodromie.
Choć trasa zawodów torowych jest najmniej zróżnicowana, bo okrążenia wykonywane są na welodromie, to różne formuły i wyjątkowa prędkość przyciągają widzów.

Polacy mogą pochwalić się bogatą historią startów na torze. Najbardziej utytułowaną zawodniczką w kolarstwie torowym pozostaje Katarzyna Pawłowska, która zwyciężyła w czterech Mistrzostwach świata kobiet różnych konkurencji – uzyskała po dwa tytuły w wyścigu punktowym (2015 i 2016) oraz scratchu (2012 i 2013), czyli wielookrążeniowej rywalizacji ze znaczną liczbą uczestników.

Razem nad Wisłę trafiło aż dziewięć złotych medali. Oprócz zdobytych przez Kasię, po jednym przewieźli Szymon Sajnok (2018, omnium), Adrian Tekliński (2017, scratch), Lech Piasecki (1988, indywidualny wyścig na dochodzenie), tandem Ryszard Konkolewski i Zbgniew Piątek (1981) oraz Janusz Kierzkowski (1973, 1 km ze startu zatrzymanego). Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym to zdecydowanie dyscyplina, którą można się w Polsce pochwalić!

 Od 2022 roku mamy Mistrzostwa świata w kolarstwie gravelowym

W ostatnich latach UCI dodała kolejne dyscypliny Mistrzostw świata. Gravel na fali ogromnej popularności dopisano do listy w 2022 roku i do dziś przyciągnął wielu stałych zawodników. Warto tu zaznaczyć, że niekoniecznie chodzi o osoby na co dzień startujące w typowo szutrowych wyścigach, takich jak Unbound Gravel czy Traka 200.

Na Mistrzostwach świata w kolarstwie gravelowym lubią się bowiem ścigać zwłaszcza kolarze szosowi oraz przełajowi. Pokazują to przykłady Mathieu van der Poela czy Katarzyny Niewiadomej. Polka zyskała na szutrze złoto w 2023 roku, dzięki czemu nasz kraj jest obecnie czwarty w klasyfikacji medalowej Mistrzostw świata w kolarstwie gravelowym (ex aequo z Francją).

Zawodnik wyścigu gravelowego wjeżdża w kolorowym stroju na hopę.
Kolarstwo to nie tylko gravel, szosa czy MTB – niewielkie konstrukcje BMX-ów może nie pomagają w długiej i szybkiej jeździe, ale za to umożliwiają widowiskowe skoki.

Do tej pory odbyły się edycje we Włoszech (2022 i 2023, Wenecja Euganejska), Belgii (2024, Brabancja Flamandzka) i Holandii (2025, Limburgia Południa). Zapowiedziano też kolejnych czterech gospodarzy wyścigów na gravelach (kolejno Australia, Francja, Arabia Saudyjska oraz Szwajcaria). Równolegle z męskimi zawodami rozgrywają się Mistrzostwa świata kobiet w kolarstwie gravelowym, jednak na nieco skróconej trasie (w 2025 roku było to nie 181 km jak u mężczyzn, a 131 km – kategoria Elite).

 Kolarstwo górskie – Mistrzostwa świata w XC i nie tylko

Od 1990 roku UCI organizuje Mistrzostwa świata w kolarstwie górskim, które dawniej połączone były z trailem, four-crossem, eliminatorem, cross-coutry e-MTB oraz maratonem MTB, a teraz rozgrywane są w kategoriach:

  • cross-country (XC),
  • downhill,
  • sztafeta mieszana.

Poza sztafetą wszystkie zawody przeprowadzane są osobno dla kobiet oraz mężczyzn. Poprzednie trzy edycje odbyły się w Szwajcarii (2025, Valais), Andorze (2024, Vallnord) oraz Szkocji (2023, Glasgow). W tabeli medalowej sztafety przodują kraje alpejskie (Francja, Szwajcaria i Włochy), ale Polska jest aż siódma, z medalami: złotym (2003, Lugano), srebrnym (2007, Fort William) oraz dwoma brązowymi (2006, Rotorua i 2004, Les Gets).

Kolarze DH zjeżdżają stromym zboczem.
Downhill od lat zaliczany jest do dyscyplin górskich, z kolei maraton MTB doczekał się osobnej dyscypliny na Mistrzostwach świata UCI.

Więcej trofeów uzyskano na Mistrzostwach świata w kolarstwie górskim kobiet. Wyniki Polek w XC pozwoliły zdobyć sześć medali, z których aż pięć, w tym złoty, dodała do swojej kolekcji Maja Włoszczowska, a po jedno srebro sięgnęła Anna Szafraniec. Na pierwsze poważne sukcesy w downhillu obu płci oraz XC mężczyzn pozostaje dopiero liczyć.

Od kilkunastu lat dojeżdżam rowerem do pracy, a weekendowo i wakacyjnie zaliczam przygody: najpierw na modelu ATB od Gianta (Boulder), potem na crossówce Rometa (Orkan), a teraz na gravelu Krossa (Esker). Z copywritingiem rowerowym jestem związany od 2017 roku.

Codzienna jazda na rowerze na pewno nie przeszkadza w pisaniu o dwóch kółkach, ale nie wystarczy – to bardzo szeroka branża, która wymaga ciągłego dokształcania się w nowinkach i nie tylko. Mimo to trzymam się siodełka tak blisko, jak mogę i jeżdżę po mieście, szutrach, asfalcie i w totalnej dziczy. Opisywałem już premiery serii osprzętu, trasy, zawody oraz robiłem rankingi rowerów czy akcesoriów. 

Staram się każdy szczegół opisać tak, jakbym to tłumaczył młodszemu sobie, od nowa poznającemu rowerowy świat kilkanaście lat temu. Myślę też, że w czasach AI człowiek jeszcze bardziej potrzebuje zobaczyć w tekście drugiego człowieka.